Τρίτη, 23 Απριλίου 2013

Οδεύοντας προς το Πάσχα




  Οι πόνοι της Παναγιάς

 Ποίηση: Κώστας Βάρναλης 
Μουσική: Λουκάς Θάνου 

 Πού να σε κρύψω γιόκα μου
 να μη σε φτάνουν οι κακοί
σε ποιο νησί του ωκεανού
σε πια κορφή ερημική.

 Δε θα σε μάθω να μιλάς
 και τ’ άδικο φωνάξεις
ξέρω πως θα χεις την καρδιά
 τόσο καλή τόσο γλυκή
 που μες τα βρόχια της οργής
 ταχειά, ταχειά θε να σπαράξεις.

 Συ θα `χεις μάτια γαλανά
θα `χεις κορμάκι τρυφερό
θα σε φυλάω από ματιά κακή
και από κακό καιρό

 Από το πρώτο ξάφνιασμα
της ξυπνημένης νιότης
 δεν είσαι συ για μάχητες
δεν είσαι συ για το σταυρό
 εσύ νοικοκερόπουλο
 όχι σκλάβος, όχι σκλάβος ή προδότης

 Κι αν κάποτε τα φρένα σου
το δίκιο φως της αστραπής
 κι αν η αλήθεια σου ζητήσουνε
 παιδάκι μου να μην τα πεις

 Θεριά οι ανθρώποι δεν μπορούν
το φως να το σηκώσουν
 δεν είναι η αλήθεια πιο χρυσή
 απ’ την αλήθεια της σιωπής
χίλιες φορές να γεννηθείς
τόσες, τόσες θα σε σταυρώσουν

2 σχόλια:

Γαβριήλ.Ι είπε...

Πολύ ωραίο τραγούδι!

ΣΤ1 είπε...

Το κατάλαβα από την ώρα που το ακούσαμε μέσα στην τάξη , Γαβριήλ ότι σου άρεσε.